Herkaderen: radicaal anders denken
Radicaal anders denken. Waarom denken we wat we denken, en doen we wat we doen? We handelen vaak uit gewoonte, of kunnen niet goed uitleggen waarom we doen wat we doen. Veel van onze denkkaders zijn dan ook gebaseerd op twijfelachtige of verkeerde aannames. Met een blik naar inzichten uit de wetenschapsfilosofie gaan we zelf onze aannames bevragen, radicaal nieuwe aannames formuleren, en dit vertalen naar anders handelen.
Wat je meeneemt
Beperkende overtuigingen herkaderen. Verouderde aannames herkennen en uitdagen is cruciaal om te innoveren om ons aan te passen aan nieuwe werkelijkheden. Wie zijn fundamentele aannames bevraagt en radicale alternatieven bedenkt, neemt een stap uit een beperkend kader.
Een breed repertoire aan perspectieven ontwikkelen. We hebben allemaal een voorkeursaanpak, een standaardpositie van waaruit we werken. Deze sessie moedigt deelnemers aan om een breed scala aan perspectieven te ontwikkelen, zodat we de flexibiliteit hebben om elke situatie te behandelen zoals die vraagt.
Het initiatief nemen. We veranderen ons gedrag pas als we besluiten dingen anders te doen. Als wij dan dingen anders gaan doen, zal het systeem om ons heen zich moeten aanpassen. Dat is een bevrijdende omslag: van het gevoel nauwelijks invloed te hebben naar plezier om met nieuwe aanpakken te experimenteren.
Interactie
Dit is een interactieve sessie waarin Karim de zaal een aantal vragen voorlegt. Elke deelnemer krijgt de kans om eigen aannames te onderzoeken, in twijfel te trekken, te veranderen en er een experiment mee te ontwerpen. Afsluitende Q&A.
De sessie in detail
Veel van hoe we de wereld zien, klopt eenvoudigweg niet. Dinosaurussen zagen er niet uit zoals we denken. De leeuw is niet de koning van de jungle. De wereldkaart die we dagelijks gebruiken is sterk vertekend en geeft ons een volkomen verkeerd beeld van de wereld. Karim opent de sessie met deze vertekende beelden en laat zien waarom ze overleven: we blijven oude opvattingen herhalen in plaats van ze bij te werken naar wat we inmiddels weten.
Hetzelfde geldt voor veel aannames in ons werk: over klanten, over communicatie, over prijzen, over hoe we vergaderen en e-mail beantwoorden. In de eerste interactie onderzoeken deelnemers hun eigen manier van werken. Welke aannames liggen onder hun huidige aanpak, en kloppen die nog? Onze aannames werken als een bril: ze bepalen wat we zien en wat we missen. De meesten van ons hebben een favoriete bril. Het doel van de sessie is flexibiliteit, een hele collectie brillen, zodat we het perspectief kunnen kiezen dat bij de situatie past in plaats van het perspectief dat we altijd al droegen. Dat is onze persoonlijke uitdaging en onze kans om te groeien.
We bekijken voorbeelden van radicaal andere aanpakken die tot spectaculaire doorbraken leidden in wetenschap, sport en bedrijfsleven, en analyseren hoe we ons denken op dezelfde manier kunnen verschuiven. Deelnemers formuleren radicaal nieuwe aannames en ontwerpen vanuit dat andere perspectief een klein experiment. We gebruiken de A/B-test als methode: A is wat we normaal doen, B is de nieuwe aanpak. Iets nieuws proberen vraagt moed, dus we kiezen het kleinst mogelijke experiment. Het experiment slaagt altijd, wat er ook gebeurt, want het levert data op over de vraag of dit een betere aanpak is.
Het gaat om serieuze onderwerpen, maar dit is een levendige sessie waar ook gelachen wordt. Als we beseffen hoeveel van ons wereldbeeld op verkeerde aannames rust, begrijpen we hoeveel er te winnen valt door anders te kijken: kansen om onze impact, onze effectiviteit en ons werk te verbeteren. We voelen de bevrijding van de beperkende overtuigingen waarmee we begonnen, en we eindigen met een commitment om iets nieuws te proberen.